Het Oostfriese Lied “Eala Fria Frisia” uit 1842 van de Duits – Noord-Friese – dichter Rudolf Justus Ihnen.

In de ‘player’ is de oorspronkelijke Duitse tekst opgenomen, daaronder onder staat een ruwe, vrij letterlijke vertaling, waarbij niet is geprobeerd het in rijm te zetten.

Op de van de zee genomen weiden,
Aan het wilde Noordzeestrand,
Leven wij, de vrije Friezen,
vol Trots op ons vaderland
Zijn de nobele kind’ren van de vrijheid
Altijd gevoed aan zijn boezem.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Het land van de Friezen is glorieus,
Duitsland’s beste, rijkste gau!
Land waar melk en honing vloeien,
Waar het vet druipt als de dauw,
Met gouden zaad wordt de boer beloond
Die woont op een vrije erfhoeve.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Op de bloemenrijke weiden
Grazen tallote kuddes vee;
Overal waar het oog kan kijken,
groeien zaden goud en zwaar;
Al trekt de ruwe noordelijke wind,
De nachegaal zingt en rozen bloeien.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

De golven van Leda en Amasia
ruisen als schepen door het land,
Duizend trotse zeilen deinen
Zoekend langs het zeebruisende strand.
Friesland’s dappere schare van zeelieden
Zeilt op de verste zee.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Frisia’s edele dochters stralen
In de pracht van schoonheid en bloei:
Rozen schilderen zachtjes de wangen,
Hun ogen, hemelsblauw lachen!
Zoals de lelies slank en helder,
Zuiver als parels, waar als goud.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Helder in de kroon van onze koning
Schijnt de diamant – Frisia!
Sterke pilaar van Zijn troon,
Wankelt niet als er stormen zijn. –
Hoewel soms verkeerd beoordeeld
Friese loyaliteit houdt stand!
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Glorieus glanst de eer van de Friezen,
Altijd met hoge roem genoemd,
Over landen, over zeeën
Is de Friese stam bekend;
Als de golven van de vrije zee,
Als de rotsen stevig en waar.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

In het vrije Friese midden
floreert oprechte eerlijkheid,
Stevige loyaliteit, zuivere manieren,
onverschrokkenheid in de strijd
Onder Duitslands leger van naties,
Staat de Fries hoog en nobel.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Toen de trotse Romein zegevierde,
En Duitslands Gouwen in boeien sloeg,
Dapper vocht de Fries,
Niet de kettingen van de vreemdeling dragend.
Zelfs de troon van de wereldheerser
werd door Friese zwaarden al beschermd.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Karel de Grote versloeg met vrije Friezen
het zwaar beproefde Rome;
Hun moed, daar bewezen,
St. Michael’s trotse kathedraal getuigt het.
En als dank voor moed en trouw
gaf Karel de Grote de Friezen.vrij.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Tijdens de heilige kruistochten
wapperde vlag van de Friezen hoog
Koene brachten Friezen de overwinning
Met ijzeren vlegels velden ze
Damiette’s trotse toren
onder de sterke Friese storm!
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

In de legers van het Duitse Rijk
De Friezen volgden vrij.
Hun zwaarden, hun krachtige speren
plaveiden altijd de weg naar de overwinning!
Waar de Friese strijdkreet klonk,
Was de stoutmoedigste vijand bang.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Onder Edzard, hun grote,
Vrije prins stevig verenigd,
Staan de Friezen! Mogen woedend zijn
Zelfs de tien keer sterkere vijand,
Dapper verslaat de Friese held
Alle vijanden van het veld.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Zelfs in het rijk der gedachten
Schijnt de glorie van de Friezen;
Binnen de muren van de wetenschap
Staat de Fries trots vooraan.
Groot in het veld, groot in de raad,
Stoutmoedig in spraak en stoutmoedig in actie
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Toen voor Luthers donderende stem
Duitsland’s spirituele nacht eens slonk,
Frisia, ondanks dwaasheid en woede,
“Lacht vreugdevol naar het licht.
Snel breken de ketenen van de geest,
Vrijheid houdt alleen van het licht.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

En de krans van de edele, de mooie,
Heeft altijd gebloeid voor de Friezen;
Vaak in sterke, zachte tonen,
Klonk het edele Friese lied.
Onbeschaamd de leugen! die spreekt:
Vrije Friezen zingen niet.
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.

Vrije Friezen! Schallend
Laat het Friese volk zingen!
De harten van alle Friezen
zwellen bij de klank van het lied,
Dat wij opdragen aan ons vaderland.
Donderend zingen allen mee:
Laat het luid schallen, ver weg en heel nabij:
Eala fria Frisia.