Radboud en de moeders Frisava

Links: Tekening van koning Radboud (ca. 680 – 719) door P. Winsemius, uit: “Chronique ofte Historische geschiedenisse van Frieslandt”. Rechts: Op het laatste moment trekt Radboud zich van z’n doop terug. Een borduurwerk dat vermoedelijk uit de 16e eeuw stamt. Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Radboud_%28koning%29. Public domain

EERSTE GEDICHT:

Eer de moeders Frisava,
wanneer je van Friese afkomst bent,
spreek je eden bij hun altaar
en zorg ervoor dat je die nooit schendt.

Aan’t einde van de zevende eeuw
en het begin van eeuw acht
was’t Radboud die in Friese landen
als koning daar was aan de macht

Hij volgde trots de oude weg
die zijn voorouders hem hadden geleerd
slechts eenmaal luisterde hij naar een priester,
dier zei zijn geloof was heel verkeerd.

Eer de moeders Frisava,
wanneer je van Friese afkomst bent,
spreek je eden bij hun altaar
en zorg ervoor dat je die nooit schendt.

Kort voor zijn doop zei Radboud
ik heb toch nog een vraag
gezel ik mij met mijn voorouders
na mijn dood, dat wil ik graag.

Oh nee, zei de priester,
in de hemel ben jij in Gods licht,
maar voor heidense zielen
blijft de deur naar de hemel dicht.

Eer de moeders Frisava,
wanneer je van Friese afkomst bent,
spreek je eden bij hun altaar
en zorg ervoor dat je die nooit schendt.

Dan blijf ik heiden, zei Radboud toen,
zo ben ik ook geboren,
zonder voorouders na mijn dood
ben ik voor eeuwig verloren.

Eer de moeders Frisava,
wanneer je van Friese afkomst bent,
spreek je eden bij hun altaar
en zorg ervoor dat je die nooit schendt.

TWEEDE GEDICHT:

De echte Friese man of vrouw,
weet het maar al te goed,
de Frisava moeders blijf je trouw,
Dat zit em in het bloed.

Het was voor dertienhonderd jaar,
Friesland was machtig sterk,
voor de Franken een gevaar,
‘t was Koning Radboud’s werk.

Trots volgde hij het oude pad,
hield zijn voorouders in eer.
Slechts één keer meende hij dat
het beter is als ik me bekeer.

De echte Friese man of vrouw,
weet het maar al te goed,
de Frisava moeders blijf je trouw,
Dat zit em in het bloed.

Hij vroeg al staand’ in de doopfontein,
past’t in de christelijke leer:
wanneer ik eenmaal dood zal zijn,
zie ik mijn voorouders dan weer?

Wanneer jij in de hemel bent en daar
van God’s aangezicht geniet,
vergeet je voorouders dan maar,
want in de hemel zijn die niet.

De echte Friese man of vrouw,
weet het maar al te goed,
de Frisava moeders blijf je trouw,
Dat zit em in het bloed.

In dat geval, zei Radboud boos,
verdwijn met je loze gepreek,
Friesland blijft heidens, nu en altoos
voorouders laat je niet in de steek.

Uit waarschijnlijk de 3e eeuw na de tijdwende stamt een inscriptie op een votiefsteen waarvan nog leesbaar is:
MATRIBUS FRISAVIS PATERNIS
Dit kan geïnterpreteerd worden vertaald als:
aan de goddelijke moeders van de voorouders van de Frisiavonen (Friezen?).

Please share at - Bitte teilen auf - Graag delen op