Wat is Asatru?
GardenStone

 

Vooraf,
om maar even een beetje een richting aan te geven door een paar herkenbare namen van goden en godinnen op te lepelen, die bij Asatru horen:
Odin (Wodan), Frigg (Frigga, Frija), Frei (Freyr), Freia (Freyja), Heimdall, Skadi
en een paar van nederlandse bodem….
Nehalennia, Sandraudiga, Magusanus, Frisava, Vabusoa, Forseti

….en daarmee begin ik dan mijn lezing …….

Allereerst gelijk maar een beperkende opmerking …… vraag honderd aanhangers van Asatru naar wat Asatru nu eigenlijk is, dan krijg je misschien 25 verschillende antwoorden en 75 verwijzen naar wat die 25 erover hebben gezegd. Je mag mij zien als een van die 25. Hier krijgen jullie dus slechts mijn antwoord op de vraag wat Asatru is.
Goed. Ik ga proberen in 9 punten te vertellen wat Asatru voor mij dan is. Traditioneel en gebruikelijk begint men bij zoiets met punt 1, dat ga ik dan ook maar doen.

1. Asatru is een jonge en moderne religie. De wortels liggen bij de oude Germanen en de vikingers.

Hierin zitten al enige begrippen die wel einige toelichting kunnen gebruiken.
Laat ik maar met het begrip RELIGIE beginnen. Verwacht van mij geen mooie definitie, dat is al teveel anderen mislukt. Daarom zijn er waarschijnlijk ook zoveel van. Maar een richting kan ik wel aangeven. Religie heeft met zingeving te maken, centraal daarbij is het zoeken naar de zin van leven en dood. Men zoekt daarbij naar een verbinding tussen ons en een of meer hogere machten. Termen die in dit verband worden gebruikt zijn bijvoorbeeld opperwezen, en scheppend principe. In zo’n verbinding ziet men dan antwoorden op die vragen naar de zin van ons bestaan.

Asatru kent geen opperwezen of scheppend principe dat achter alles zit, Asatru heeft een heleboel goden, allemaal met eigen macht en verantwoordelijkheid. Het enige wat daarachter nog zit is het (nood)lot en dat geldt voor iedereen en alles, inclusief de goden. Dat nood ligt bij Asatru in de handen van de Nornen; daarvan zijn er vele, maar drie van die vrouwelijke wezens kennen we bij naam. Dat zijn Urd, Verdandi en Skuld. Deze namen hebben achtereenvolgens betrekking op verleden, heden en toekomst. Dat lot is trouwens een heel thema op zich….. met fatalistisch zijn heeft het in elk geval niets te maken. Je lot bewust nastreven en leven is de levensopgave.

Op dat JONGE kom ik later nog terug bij punt 4.

Bij MODERNE kan ik kort zijn. Dat betekent, dat Asatru aan onze hedendaagse maatschappij is aangepast en er ook in past. Een religie die past bij het leven dat Asatru mensen leiden, voelen doen en denken, ze hoeven zich dus niet in vreemde historische kronkels te draaien om Asatru te kunnen zijn.

De WORTELS, de ‚roots‘ dus, met peentjes heeft het niets te maken, liggen inderdaad bij de Germanen en Vikingen.
Met de Vikingen bedoel ik de Noord-Europese bewoners zo ongeveer tussen het begin van de 9e eeuw tot zo halverwege de 11e eeuw.
Met Germanen bedoel ik de bewoners van Noord- West- en Midden-Europa zo ongeveer vanaf de 1e eeuw voor het begin van onze jaartelling tot zo ongeveer de 6e eeuw. Die Germanen waren een heel verschillend conglomeraat van volken en volkjes, stammen en stammetjes die als voornaamste gemeenschappelijke kenmerk hadden, dat ze talen spraken die tot dezelfde taalgroep behoorden. Niet dat ze elkaar daarom nu perfect konden verstaan, tenslotte horen Spaans, Italiaans en Portugees ook tot eenzelfde taalgroep, maar een italiaan moet wel eerst echt Portugees leren om die taal te kunnen verstaan.

Het woord ASATRU zelf heeft voor menigeen wellicht ook een korte uitleg nodig.
Het woord zelf is een neologisme, een recent nieuw gevormd woord dus. Er ging natuurlijk wat aan vooraf, het kwam zomaar niet uit de lucht vallen, maar dit woord, dat is ontleend aan het Oudnoors en Oud-IJslands uit de tijd van de Vikingen, kennen we zo sedert 1945 uit een boek over heidense gebruiken op IJsland. De hele etymologie van het woord laat ik maar achterwege, wie zich daarvoor interesseert kan er in het internet en diverse literatuur bladzijden vol over lezen. Er wordt in elk geval mee bedoeld en daarover bestaat wel consensus:
geloven in, vertrouwen op en trouw zijn aan de (Germaanse) goden. Een aanhanger van Asatru wordt Asatru of vaak ook Asatruar genoemd.

In elk geval weet je nu, waar Asatru zijn religieuze roots heeft. Hier valt natuurlijk nog veel meer over te zeggen, het is nu nog behoorlijk ongenuanceerd, maar in dit kort tijdsbestek moet ik het hier wel bij laten, anders komt de rest van wat ik nog wil vertellen niet aan de beurt..
Daarom nu maar naar

2. Asatru is een natuurreligie.

Nou, dat lijkt een eenvoudig punt. Natuur hè, bomen, planten, ecologie, dat soort dingen, en dan daar heel dicht bij staan, dat belangrijk vinden. Geloven aan boomgoden, berggoden en dergelijke.
Nou, nee, zo simpel is het niet. Een natuurreligie omvat een heel stel aspecten. Natuurreligies zijn de helft van een indeling van religies in twee groepen. Wij mensen zijn nu eenmaal dol op indelen, structureren en labels toekennen. De andere helft van die indeling zijn de openbaringsreligies. Ik ga hier nu niet de verschillen ertussen aangeven, dat valt buiten het bestek van dit praatje, maar het geven van de kenmerken van natuurreligies lijkt me wel op z’n plaats.

Natuurreligies zijn herkenbaar aan hun Polytheïsme. Dat is, heel in het kort, het geloof in meerdere goden. Hier heb je het zogenaamde echte polytheïsme, waarin elke god en elke godin een zelfstandig, autonoom wezen is, met eigen competenties en bevoegdheden en met de specifieke krachten om in die eigen gebieden ook daadwerkelijk te kunnen handelen.
En dan is er het schijn polytheïsme. Hier gelooft men in een soortement ‘oerprincipe’ (er wordt ook wel gesproken van een ‘scheppend principe’), dat achter alles wat we kennen wordt geaccepteerd. In dit principe wordt dan vaak nog een vrouwelijk en een mannelijk aspect gezien en deze worden elk gepersonifieerd door een of meer goden, respectievelijk godinnen. Hier blijft de individualiteit en de competentie van zo’n godheid onduidelijk. Het wordt schijn-polytheïsme genoemd, omdat de uiteindelijke basis slechts één oerkracht is – in dat opzicht staat het dichter bij de echte monotheïstische religies.

Aanhangers van natuurreligies erkennen en aanvaarden de natuurkrachten als elementair (essentieel en fundamenteel) en ook, dat ze aanwezig zijn in alles wat bezielt en onbezield is.

Natuurreligies hebben geen ‘verklaarders’; dat zijn binnen de religie erkende uitleggers, die op basis van hun interpretatie religieus en maatschappelijk gedrag en handelwijze voorschrijven. Asatru kent geen geleerden die de aanhangers vertellen wat de goden nu precies van ons wensen en wat ze niet appreciëren.

Natuurreligies hebben geen bemiddelaars, geen tussenpersonen via wie de communicatie tussen mensen en goden gaat. Niemand die dat voor je overneemt, die beter weet dan jij hoe dat moet. Niemand die jou vertelt wat de goden van jou willen. En dient zich toch zo iemand bij je aan…… dat is dan een charlatan…… of het moet een god of godin zelf zijn.
Vraag me niet, hoe je die er dan uit herkent. Dat voel je wel, wanneer die niet incognito is.

Er bestaat bij natuurreligies geen authentieke ‘oorkonde’ die aangeeft, wanneer nu precies de religie een aanvang nam, en evenmin is er een bepaald iemand, die de religie grondde of stichtte en er zijn geen vastliggende leerstellingen.

Natuurreligies kennen een directe communicatie tussen de mens en de door hem of haar vereerde goden en ieder doet die communicatie op de eigen individuele manier. Het vieren van religieuze feesten in groepen waarbij goden geëerd worden, verandert daaraan niets. Dat houdt ook in, dat iemand, die zich opwerpt als leider van de religie, als opperpriester en dergelijke, dit basisprincipe gewoon niet heeft begrepen. Natuurlijk kan een groep een leider kiezen, dat houdt dan echter voornamelijk organisatorische competentie in. Voor een hele religie zou daarover dan voldoende eenstemmigheid onder de aanhangers moeten heersen. In Asatru als geheel is er zo‘n consensus niet. Wel binnen de verschillende verenigingen of organisaties, die hebben, zoals praktisch elke andere vereniging ook, een bestuur met voorzitter, penningmeester, en dergelijke.

In natuurreligies staan de goden niet buiten de schepping, ze maken er deel van uit en ze handelen in wisselwerking met hun menselijke aanhangers.

Doordat in een natuurreligie alles met alles samenhangt, past lineair doel-georiënteerd denken daarbij niet. Er is dus geen eenvoudige causaliteit, men moet als het ware in ‚netwerken‘ denken, waarin alles met alles is verbonden.

In natuurreligies is de ziel geen hoger etherisch, vergeestelijkt wezen als een tegenstelling tot het lager staande fysieke lichaam, maar is het deel van een mens, dat het lichaam ook kan verlaten. Men denke daarbij bijvoorbeeld aan trance reizen, droomreizen en andere ‘buiten-lichamelijke’ ervaringen, in het Nederlands verkort ook wel es ‚uittreding‘ genoemd, velen kennen het Engelse begrip vast ook wel: OOBE, oftewel Out-Of-Body-Experience.

Natuurreligies kennen bij het sterven van het fysieke lichaam de overstap van de geest in de gedaante van een voor onze begrippen lichaamsloos wezen naar een ander zijnsniveau, waar men verder leeft. Er zijn natuurreligies, die ook een vorm van wedergeboorte, van reïncarnatie kennen. Zelfs kennen enige religies beide opvattingen. Asatru hoort daar ook toe. Asatru kent zelfs meerdere ‚hiernamaalsen‘ waar het onstoffelijke deel van een mens terecht kan komen.

Wanneer je nu es deze punten over wat een natuurreligie is, bij jouw eigen religieuze opvattingen nagaat en je ontdekt dan, dat niet alle voor jou opgaan, dan kun je je natuurlijk afvragen of het nog een natuurreligie is, tenminste volgens mijn uitleg. 🙂
Dat zouden leuke discussies kunnen worden!

3. Asatru heeft als centrale begrippen trouw aan en vertrouwen in de goden.

In Asatru impliceert dit punt 3, dat een partnerschap, waarbij trouw van beide kanten voorwaarde is. Goden en mensen hebben elkaar nodig, in de Noordse mythologie strijden mensen en goden zijde aan zijde in de laatste veldslag – Ragnarok. De civilisatie gaat daarbij tenonder en daaruit ontstaat weer een nieuwe civilisatie.
Binnen dit partnerschap tussen goden en mensen is het offer een belangrijke vorm van communicatie; het is het menselijke initiatief om met één of meer goden in contact te treden. Er wordt iets geschonken, hetzij als dank voor iets dat de goden voor je gedaan of aan je hebben geschonken, of omdat daarmee de verwachting van een tegengave wordt uitgedrukt en die ook wordt verwacht. Een voorbeeld van dit laatste is bv. de goden iets offeren of iets beloven voor het begin van een gevaarlijke reis. In mijn boek over Nehalennia kun je hierover meer lezen.
4. Asatru is een ge(re)construeerde religie.

Dat betekent, dat op basis van onze kennis van de geschiedenis en de mythologie van de Germanen en Vikingen wordt geprobeerd de fundamenten van een Germaanse religie te leggen en daarop dan een geloof te bouwen, dat voor ons en in huidige tijd praktikabel is.
De vele hiaten in die kennis worden daarbij gepast logisch opgevuld. Echter, er zijn zoveel hiaten in onze kennis over die oude tijden, dat niet echt van een reconstructie kan worden gesproken; dat woord houdt immers in, dat iets ouds hersteld wordt. En als je niet goed genoeg weet hoe dat ‘oude’ er nu precies uitzag, kun je het ook niet herstellen. Bij Asatru kun je dus niet spreken van een oude religie, dat is het niet, het is dus grotendeels een nieuwe religie.
Daarbij komt ook nog, dat Asatru mensen zich voor hun ‘roots’ op heel verschillende bronnen en tijdperken baseren. Er zijn er, die zich richten op de Vikingen, er zijn er die zich richten op de Germanen van ver voor de Vikingtijd in Midden- en West-Europa, er zijn er, die zich alleen richten op de mythen, legenden en geschiedenis van Zweden, weer anderen houden zich alleen bezig met wat er in de in het Engeland ten tijde van de Angelsaksen gebeurde. En zo zijn er nog meer ‘stromingen’. Een paar karakteristieken van de twee grootste stromingen:
— De oudste van die Asatru-stromingen betreft de tijd vanaf zo ongeveer het begin van onze jaartelling tot aan de tijd van Karel de Grote. Maar vooral de eerste vier eeuwen na de tijdwende staat hier centraal. Daarbij kunnen we denken aan Germaanse volken zoals bv. Chauken, de Friezen, de Saksen, de Chatten, de Bataven, e.d. En godennamen uit die tijd zijn bv. Nehalennia, Magusanus, Hurstrga, Baduhenna, Thincsus en Nerthus. (Zie ook de kaarten op deze site bij het menupunt ‘Non-fiction’).

— De Vikingen, hun tijd duurde van ca. 800 tot ca. 1050, kwamen uit het zuiden van Noorwegen en Zweden en uit Denemarken. Vandaar trokken ze o.a. ook naar IJsland, Engeland en West-Frankrijk en gingen daar gebieden bewonen.
Eigenlijk is de naam ‚Vikingen‘ niet juist. Oorspronkelijk waren dat alleen rusteloze groepen mannen die in hun schepen andere gebieden bereisden en van daar materiële rijkdommen mee naar huis brachten. Dat kregen ze door handel en door plundering. Maar tegenwoordig bedoelen we met het woord Vikingen gewoon maar alle Noord-Europese bewoners uit die tijd. Een tijd, waarin van stammen al lang geen sprake meer was.

De duidelijke verschillen in deze roots splijt de Asatrugemeenschap niet, in tegendeel, het leidt tot veel gesprekken en discussies, die het saamhorigheidsgevoel versterken. Bij gemeenschappelijke rituelen richt men zich naar degene, die het organiseert, ook al komt dat met de eigen praktijk niet overeen. Gewoonlijk is er in zo’n ritueel ook plaats voor een eigen, individuele inbreng.

5. Asatru wordt vaak een nieuw-heidense religie genoemd.

Vaak wordt daarvoor hier ook wel het begrip neo-pagan gebruikt, maar Asatru zien zichzelf als heidenen en willen ook dat woord gebruiken om zichzelf te omschrijven. Het woord ‘pagan’ laten ze over aan aanhangers van andere natuurreligies.

Wat nu precies de oorsprong van dat woord ‚heiden‘ is, is tot op heden niet eenduidig verklaard. De meningen erover gaan uit elkaar. Zo bestaat bijvoorbeeld de opvatting, dat uit het griekse woord ‚ethne‘ het germaanse ‚heiden‘ voortkwam. Het betekent dan groep, troep, horde, volk en vreemd volk.
Anderen menen, dat het komt van het Germaanse woord haidio, wat heide, bosgebied en ook woest, onbebouwd land betekent. Het zou bij de christelijke missionering de betekenis gekregen hebben, van ongeciviliseerde ‘niet-christenen’, die daar dan woonden. Misschien was dat in analogie met het Latijnse woord PAGANUS, wat heide en dorpsbewoner betekent. PAGUS betekent gewest, dorp, streek. Ook PAGANUS kreeg tijdens het beginnend christendom de bijbetekenis van ‚niet-christen‘.
In elk geval hebben Asatru dat woordje ‚heiden en heidens‘ opgepakt en het een invulling gegeven die ze bevalt, het geeft in de eerste plaats aan wat ze NIET zijn….. ze zijn niet christelijk, niet islamitisch, niet joods,….. enz. Voor de aanhangers van die religies zijn Asatru inderdaad heidenen en ze dragen dat stempel graag, hoewel van de zijde van het Christendom en de Islam het bepaald niet positief wordt bedoeld.

‘Nieuw-heidens’ betekent dan voor Asatru een herbezinning op de oude, fragmentarisch overgeleverde religieus-culturele tradities van de Germanen en Vikingen die dan op aangepaste wijze in Asatru hun plaats hebben gekregen. Niet oud heidens dus, maar nieuw.
Religieus-culturele tradities dus voor zover die bekend zijn, en verder wordt dat ingevuld op een wijze die Asatru passend vinden..

6. Asatru is een ervaringsreligie

Asatru wordt vaak inderdaad ook een ervaringsreligie genoemd, waarbij met ‚ervaring‘ een bijzondere vorm van ‚geloven‘ wordt bedoeld, die zich principieel onderscheidt van de manier waarop het begrip geloven veelal in de westelijke industrielanden wordt gezien. Een paar voorbeelden zullen dat hopelijk duidelijk maken.
In plaats van te vragen “Geloof jij aan stormgoden?“ zou de vraag moeten zijn: “Ben jij bereid de storm als een uitdrukkingswijze van één of meerdere goden te zien?“
Ook de vraag “Heb je wel eens een bosgod gezien?“ is onjuist. Dat moet dan zijn: “Heb je in het bos ooit iets beleefd, dat je er van overtuigde, dat een godheid zich aan jou op een bijzondere wijze toonde?“
En in plaats van te vragen of zeegoden werkelijk bestaan kun je je beter afvragen, of je ervaringen of belevenissen had, die zinvol als verschijningen van een zeegod kunnen worden geduid.
Daarbij moet je dus niet denken, dat het onweer eigenlijk een dondergod is, de regen een regengod, de storm een stormgod – goden zijn geen elementen. Goden zijn echter ook geen ideeën, een vuurgod is niet het idee van vuur, het het idee van wolken is evenmin een wolkengod. Asatru zien de goden niet, ze kennen hun werkelijke gedaante niet en ze weten niet uit welk soort materie ze bestaan, als ze al uit materie bestaan. Het enige wat ze hierover kunnen zeggen is, dat ze door middel van het vuur, de wind, de plantengroei en nog heel veel andere wijzen manifestaties van de goden ervaren. De goden scheppen atmosferen waarin Asatru hen kunnen ontmoeten, hun nabijheid kunnen voelen en met hen kunnen communiceren. In heel veel gebeurtenissen en in veel processen kunnen ze daardoor de goden beleven. Dat vraagt echter wel een bijzondere bewustzijnsinstelling.
In Asatru is daarom het bestaan van de goden eigenlijk niet een kwestie van puur geloven, vermoedelijk net als de Germanen destijds, ervaren aanhangers van Asatru hun goden en ze proberen te leven met en naar die ervaringen.

7. Asatru ziet zichzelf als een voorouder religie.

Hiermee wordt in Asatru bedoeld, dat het leven mede wordt bepaald door de zielen of geesten van de overleden voorouders. Die voorouders worden daarom ook geëerd, want dat meebestemmen wordt zeker positief gezien.
De doden namen destijds bij de Germanen een belangrijke plaats in. Ze leefden in één van de ‚hiernamaalsen‘ verder op soortgelijke manier als de levenden in hun wereld. Ja, ze kennen, het werd hier al eerder aangegeven, meer dan één hiernamaals.

Ook na hun overlijden bleven en blijven de gestorvenen deel uitmaken van de familie, van de sibbe, van de groep verwanten. De grafheuvel van de stamvader in die oude tijden stond op zijn eigen grondstuk en hij bleef ook de bezitter van die grond, de erfgenamen waren slechts de beheerders ervan. Dat idee was tot in de 20e eeuw terug te vinden in Engelse en Duitse wetgeving met betrekking tot erfrecht.
De voorouders waakten over het geluk van hun nakomelingen. Omdat ze in hun situatie contact hadden met andere onstoffelijke machten hadden ze meer kennis over wat zou komen en over de daden die verricht moesten worden om het eigen lot te kunnen vervullen. Net als in de oude tijden, kunnen Asatru ook tegenwoordig nuttige informatie krijgen van gestorven familieleden, bv. in dromen, in dagdromen, in trance reizen e.d.
Bij alle Asatru jaarfeesten worden de voorouders herdacht, maar ook bij rituelen die bij een geboorte of een huwelijk gevierd worden.
Uit ervaring weten Asatru, dat de voorouderverering ook nog es het saamhorigheidsgevoel in een familie of sippe versterkt.

8. Asatru kan een etnische religie worden genoemd.

Hier springt natuurlijk het woord ‚etnisch’ eruit en vraagt om een toelichting. De taalkundige herkomst van het woord laat ik achterwege, dat kun je wel vinden in een etymologisch woordenboek. Het begrip kent ook meerdere definities, ook die ga ik nu niet allemaal oplepelen, maar alle omschrijvingen omvatten in principe een groep mensen waarvan de identiteit is gebaseerd op het geloven in een gemeenschappelijke afstamming en cultuur. Kleding, sieraden, gebruiken, religie en vaak ook de taal zijn daarbij de middelen om zich als groep naar binnen en naar buiten te profileren.
Nou, daar hebben we wel direct een paar problemen:

Een gemeenschappelijke afstamming van de oude Germanen is praktisch niet te bewijzen. Niet via een stamboom en evenmin via DNA-onderzoek. Stambomen gaan lang niet zover terug en genetische research kan ook niet vaststellen of iemand van bijvoorbeeld Germaanse of Keltische volken afstamt. Die oude volken destijds waren zelf al voortgekomen uit vermengingen van andere volken en dat is nog maar één van een heel stel aspecten die een dergelijke genetische nauwkeurige research onmogelijk maken.
Wanneer iemand dus tegenwoordig beweert van de Germanen of de Kelten af te stammen, wees er dan wel van bewust, dat die persoon dat weliswaar aanneemt, dat echter niet wetenschappelijk te bewijzen is.
Om Asatru te kunnen zijn is een dergelijk bewijs of geloof in de genetica ook volledig overbodig. Je er spiritueel mee verbonden voelen is ‚etnisch‘ genoeg.

Een tweede probleem is, dat we evenmin bewijzen kunnen dat Asatruar zo’n oude Germaanse cultuur gemeen hebben. Ten eerste heeft één volk van Germanen nooit bestaan. Dat is slechts een woord dat we voornamelijk gebruiken om gemeenschappelijke taalelementen aan te duiden bij een grote groep heel verschillende volken met heel verschillende culturen.
Ten tweede hebben we nauwelijks betrouwbare, bruikbare informatie over die culturen. en ten derde zou, wat we dan al weten over die oude culturen, in zo hoge mate gewijzigd en aangepast moeten worden om in onze maatschappij te kunnen overleven, dat het vergelijkbaar wordt met een homeopathisch geneesmiddel – van het oorspronkelijke geneesmiddel is niets terug te vinden, het is de geest ervan die in de vloeistof gebleven is, die de genezende werking veroorzaakt. en zo moet het ook in Asatru zijn: het is de geestelijke verbondenheid met die oude Germaanse culturen die van belang is. Ook dat is etnisch genoeg.

Enige oude gebruiken kent Asatru nog wel, zij het, dat ook die weer aan de huidige leefsituatie zijn aangepast. Een paar voorbeelden daarvan:
Asatru vereren hun voorouders
Bij grotere bijeenkomsten roepen ze de Thingvrede uit.
Speciale rituelen zoals het Blot en de Sumbel zijn tot vaste onderdelen van Asatru rituelen geworden.
De drinkhoorn en de roephoorn zijn veel gebruikte voorwerpen.
De mede is de meest gebruikte rituele drank.

Speciale kleding hebben Asatruar niet en evenmin een gemeenschappelijke taal.

Als symbolisch sieraad en herkenningsteken kennen ze de Thorshamer, die gewoonlijk om de hals wordt gedragen. Jammer genoeg wordt dat symbool tegenwoordig ook door veel mensen gedragen, die met Asatru helemaal niets te maken hebben.

Of Asatru mensen nu werkelijk één gemeenschappelijke religie hebben is ook nog es echt heel dubieus. Ze zoeken onze wortels immers bij heel verschillende volken in heel verschillende tijdperken. Tegenwoordig wordt ook in wetenschappelijke kringen met grote meerderheid geaccepteerd, dat bij de Germaanse volkeren sprake was van meerdere religies. Wat Asatru hebben gedaan, is alles van al die verschillende religies in één grote pot gooien, en dat noemen ze dan hun gemeenschappelijk pantheon.

Asatru is dus op een speciale manier zeker wel een etnische religie, maar dit wordt door de (meeste) aanhangers echter niet met alle macht historisch of mythologisch gefundeerd om als geldig te kunnen worden gezien.
Asatru als religie ontstond in de nieuwste tijd en is noch steeds, zoals elke levende religie in een voortdurend ontwikkelingsproces. Zo moet het ook zijn.

En daarmee ben ik bij mijn laatste punt aangeland in deze toelichting van wat Asatru is.

9. Een belangrijk kenmerk van een natuurreligie, dus ook van Asatru, is het vanzelfsrekende pogen om vanuit de religie nauw verbonden en in harmonie met de ons omringende natuur te leven.

Nou, daar hebben we het dan toch nog. Die natuur.
Op het eerste gezicht kan het onnatuurlijk lijken om vandaag de dag een natuurreligie aan te hangen, want in Midden- en West-Europa is in heel veel situaties, net als in de meeste andere westelijke industrielanden, de afstand tussen mens en natuur groot. Zeker in de grote steden lijken mensen zover afgesneden te zijn van de natuur, dat onnatuurlijk gedrag niet eens als zodanig wordt herkend. Om maar een heel simpel voorbeeldje te nemen; wie hier in december, bv. met Joel, aardbeien wil eten, die onttrekt zich aan de cycli van de natuur in zijn omgeving, cycli, die ervoor zorgen, dat er daar slechts in een bepaalde tijd in het jaar aardbeien groeien.
Maar toch, ook wie midden in een grote stad woont, heeft veel praktische mogelijkheden voor een natuurvriendelijke en dicht bij de natuur staande levenswijze, en dat echt niet alleen door aan de jaargetijden aangepast te eten. Ook de wijze waarop de producten geteeld of verbouwd worden kan een criterium zijn bij het boodschappen doen. Verder kun je er op letten geen producten te kopen die door brutale uitbuiting van de natuur zijn verkregen, je kunt je inzetten voor bedreigde diersoorten en planten. Wanneer er een park in de nabijheid is, is dat ook een prima plaats om je dicht bij de natuur te voelen. En het verzamelen van kennis over het gezond houden of verbeteren van het milieu kan heel goed leiden tot een ander gedrag.
De gedachte, dat de mens de hoeder van de natuur is, impliceert, dat ie er boven staat, dat de natuur als het ware onderdaan is, waarvoor ie goed moet zorgen. Dat past helemaal niet bij een natuurreligie en helemaal niet bij Asatru. Het houdt namelijk ook in, dat je je daarmee boven de goden stelt.
En die laten niet met zich spotten!
Mensen staan niet boven de natuur, ze zijn er ook niet de hoeders van. Ze maken deel uit van de natuur, een natuur die gerespecteerd moet worden en beschermd zoals je jezelf, de jouwen en je huis zou beschermen en verzorgen. In onze maatschappij is het meer dan niet eenvoudig om een evenwicht te vinden tussen natuurreligieus en sociaal-politiek handelen…. Vaak kan men alleen maar zoeken naar het best mogelijke compromis. Dat is ook in orde, zolang je je goed informeert en dan bewust handelt. Dat is dan passend Asatru-gedrag.
Goed. Ik heb geprobeerd jullie een indruk te geven van wat Asatru is.
Ik heb jullie nauwelijks iets verteld wat Asatruar doen in hun religieuze beleving, hoe ze georganiseerd zijn, wat voor feesten ze vieren en hoe ze dat doen, wat voor rituelen ze uitvoeren en hoe ze deze gestalte geven ….. geen praktijk dus.
Dat is ook eerder iets om te ervaren, te beleven. En wie dat wil, kan dat ook, want gasten, ook van andere religies, zijn bij de bijeenkomsten en feesten van de meeste Asatrugroepen welkom, gewoonlijk voelen ze zich na heel korte tijd al niet eens meer een gast. Asatru heeft geen geheime rituelen, geen geheime kennis, geen inwijdingsgraden, ze hebben geen kasten van 1e, 2e en 3e graad priesters…. De een kan en weet meer dan de ander, maar daaraan hebben ze geen titels, voorrechten of zeggenschap gekoppeld. In een groep heeft elke stem evenveel waarde… of je nu tien jaar lid bent, of enkele maanden. In hun verenigingen zijn Asatru dan ook democratisch georganiseerd. Ze kiezen hun bestuursleden en die moeten elk jaar verantwoording over hun werk als bestuurder afleggen. En dan wordt door een stemming of ze die taak weer een periode kunnen uitvoeren.
Iets anders zouden ze ook niet accepteren.

Zelf ben ik lid van de Eldaring, de grootste Duitse Asatru-vereniging. Nou ja, Duits….. het wordt steeds minder puur Duits en steeds meer internationaal. We krijgen steeds meer leden en gasten uit andere landen en op de bijeenkomsten hoor je dan ook diverse talen spreken. De vereniging kent een heel stel contactpersonen, die Haardwachters worden genoemd. Dat betekent echter niet, dat we missioneren, dat willen we niet, dat past niet bij ons.
Wie es als gast bij een van onze lang-weekend bijeenkomsten wil zijn, die kan zich ook bij mij, bij de Eldaring website of bij de Facebook pagina melden. Grote kans, dat je daar dan niet de enige Nederlander of Vlaming bent.

trennlinie1