Detail van ‘De wolven achtervolgen Sol en Mani’, door John Charles Dollman, 1909. Bron: Wikimedia commons, public domain.

Mani is schuldig!

 

Een misleidende benadering

 

GardenStone

.

 

Vooraf uit de mythologie der Vikingen:

.
Mani is het Oudnoorse woord voor de maan en de persoonlijkheid Mani wordt in die Noordse mythologie gezien als de ‘maangod’, sommige zien hem als een halfgod. Zijn vader was de reus Mundilfari, als zijn zuster wordt ‘Sol’ of ‘Sunna’ genoemd, een ‘zonnegodin’. Mani rijdt met zijn door paarden getrokken wagen door de lucht en wordt begeleid door de kinderen ‘Bil’ (de afnemende) en Hjuki (de sterker wordende).
Zijn taak was vermoedelijk geen vrije keus, Wodan zou hem die hebben opgedragen als een soortemet straf voor de naam die hij droeg. Hij wordt op zijn weg onophoudelijk achtervolgd door de wolf Hati. Met Ragnarok, de dag van de wereldondergang, worden Mani en zijn begeleiders ingehaald en door de wolf verslonden, met maanschijf en alles. Heel omstreden maar wel wijd verbreid is de zienswijze, dat Mani de personificatie van de maan zou zijn. Onze maandag, Duits: Montag, Engels: monday, zou naar de maan zijn genoemd.
Pffft…. nou ja….

Zijn er eigenlijk ook heidenen hier, die zich aan Mani gewijd hebben? Wanneer dat niet het geval is, zou dat toch es grondig moeten worden overdacht. Want zijn invloed op ons mag niet worden onderschat!
Want wat Mani niet allemaal op z’n ‘kerfstok’ heeft!
De oude Grieken wisten het al, daarom heet ‘bezetenheid’ in hun taal ‘manie’ en de bewoners van de Filippijnen eerden hem door hun hoofdstad naar hem te noemen… Manila.
Onderzoek heeft uitgewezen, dat elke tweede mens – ietsje preciezer, elke tweede vrouw en bijna elke vierde man invloeden van de maan bespeurt bij zichzelf. We zijn er ons klaarblijkelijk niet van bewust hoezeer we door Mani worden gemanipuleerd“
Echt waar, elke tweede vrouw in onze streken voelt zich door de maan beinvloed. Volgens een groot opgezette enquete enige jaren geleden geloven 52% van de vrouwen, dat de maanfasen hun slaap beinvloeden. 45% is ervan overtuigd, dat de maan hun gemoedstoestand zowel positief als ook negatief beinvloedt.
Helaas geeft die enquete er geen uitsluitsel over wat de gevolgen zijn, dat vooral vrouwen regelmatig hun handen laten manicuren – zo was het tenminste, maar nu tegenwoordig ook steeds meer mannen daartoe overgaan, neemt Mani’s greep op ons nog meer toe.
Maar mannen reageren veel minder sensibel dan vrouwen op de maan. Rond de 22% zegt dat de maan invloed op hun gemoedstoestand heeft en toch nog 28% meent dat de maan hun slaap beinvloedt.
Alles samen… nou, da’s toch niet niks, zeg nou zelf.
Veel mannen menen bij volle maan een betere kans te hebben om met een vrouw bedsport te kunnen bedrijven, en ze glimlachen (pseudo?) begrijpend over een vrouw, die meent, dat bepaalde werkzaamheden in de tuin in de tijd van de afnemende maan moeten worden verricht, omdat het dan veel effectiever is. Andere dingen moeten juist weer bij toenemende maan worden gedaan.
Veel vrouwen schrijven hun slaapstoringen en de sterk wisselende stemmingen aan de door Mani gestuurde maan toe… of aan Mani zelf, en ja, hoe vaak meent iemand niet, dat veel leed in de wereld door de maan wordt veroorzaakt! Nou ja, eigenlijk ook een logische gedachte, wanneer je bedenkt, dat de maan door een ‘man’ wordt vertegenwoordigd en omdat ‘de’ man in de ogen van een vrouw principieel altijd schuldig is, is Mani dat zeker ook….. dat verklaart waarschijnlijk ook het begrip ‘manische depresiviteit.
Aan de andere kant wordt de maan toch ook weer door zangers en dichters quasi de hemel in geprezen, hoewel hij daar eigenlijk allang stond – tenslotte heeft Wodan hem daar eonen geleden al neergezet.
Alcoholische ‘effecten’ hangen ook met Mani samen…. eenmaal in de maand is ie vol, oftewel verzadigd, in duidelijke woorden: ladderzat….. een overwegend typisch mannelijke eigenschap.
En om nog maar even bij dat ‘mannelijk’ te blijven, zoals elke man heeft Mani ook zwakke kanten in z’n karakter; als maan is ie dan weer groter, dan ook weer kleiner en soms verdwijnt ie helemaal uit zicht, ja zelfs de wolken gebruikt ie als ie om een of andere reden niet wil worden gezien, vermoedelijk omdat ie zich over iets schaamt of iets doet, dat het ‘daglicht’ niet kan velen.
Onze goden, halfgoden en andere onstoffelijke ‘wezens’ hebben de aandacht en de toewijding van ons mensen nodig. Eenzaamheid leidt, zo weten we, tot uiterst merkwaardig kluizenaarsgedrag en uiteindelijk tot waanzin, manie. Daarom moeten wij ons ook om Mani bekommeren, schenken we ook hem onze genegenheid en, handelaars die we zijn, verwachten en krijgen we er ook iets voor terug, in elk geval een verrijking van ons gevoelsleven…. monomanie.
Ingewijden weten, dat de voorouderverering ook op Mani teruggaat, de Romeinen in de antieke oudheid hebben dat al onderkend en spraken dan ook over MANISMUS wanneer het de verering van voorouders of gestorvenen in het algemeen bedoelden.
Diezelfde Romeinen kenden ook de strijdroes die bij de Germanen als de Berserkerwoede bekendstond. Zulke mannen werden bij elkaar in een kleine gevechtseenheid gezet die MANIPEL heette, een onderdeel van een cohorte.
Ja, zelfs de vroege Babyloniërs kenden onze Mani al; hij stichtte daar een godsdienst die dan ook het Manicheïsme werd genoemd, en tot de eerste grote wereldreligies behoorde. Dat we dat weten van Mani, danken we aan een manuscript uit de 5e eeuw, dat zich in Keulen bevindt, en heet daarom ook de ‘Keulse Manicodex’.
En ook de Perzen kenden hem in hun zoroastrische religie; Mani, die daar ook wel Ahriman werd genoemd, werd gezien als de slechte tegenspeler van de goede Ahura Mazda. Die Perzen moeten wel ernstige bezwaren tegen de maan hebben gehad. Overigens, het perzische begrip Arimani‘ betekende ‘god der Ariërs’, waarbij Ariërs destijds nog gewoon ‘dappere mensen’ betekende en pas in ons Europa in de vorige eeuwen als begrip werd misbruikt.
Het gaat zelfs nog verder…. aan het andere einde van de wereld, in het tegenwoordige Noord-Amerika, kenden de indianen onze Mani, ze gaven hem zelfs de leiderspositie onder hun goden – wie kent niet uit de indianenverhalen de verering van Manitoe, waarnaar later de Canadese provincie Manitoba werd genoemd.
En, alfsluitend, zelfs de Boeddhisten hebben Mani in hun religie opgenomen in hun bekende mantra ‘Om mani padme hum’.

Na dit alles mag het zelfs voor de eenvoudigsten van geest wel duidelijk zijn, dat Mani een wereldgod is, de enige Germaanse god die wereldwijd wordt vereerd.

Er zijn nog plaatsen vrij voor de inwijding tot Mani-priester. Voor hen is het een jaarlijks terugkerende opgave om Mani’s jaarfeest te organiseren en uit te dragen, de zgn. Manifestatie.
Kom dus maar op…. maar niet voordringen.

trennlinie1